Sebuah gambar
818
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-818,stockholm-core-2.3.2,qodef-qi--no-touch,qi-addons-for-elementor-1.5.5,select-theme-ver-9.0,ajax_updown_fade,page_not_loaded,menu-animation-underline,,qode_grid_1300,qode_menu_,qode-mobile-logo-set,wpb-js-composer js-comp-ver-6.7.0,vc_responsive,elementor-default,elementor-kit-

Sebuah gambar

Seperti Tuhan telah menggaris
di langit dengan pensil berwarna:
riang dan rapuh
seperti dia menyatukan
kaki demi kaki dengan tintanya
dan menyimpan pena
yang kecil dan halus
untuk sayap-sayapmu,
transparan seperti kaca bermotif
begitulah kamu tergambar.
Tuhan tersenyum
dan menamaimu Capung.

Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars

EEN TEKENING
Alsof god met kleurpotlood
een streepje in de lucht
trok: vrolijk en fragiel
alsof hij er met inkt
poot voor poot aan vastmaakte
en het fijnste pennetje
bewaarde voor je vleugels
doorzichtig als figuurglas
zo werd je getekend.
God lachte vergenoegd
en noemde je Libelle.

Uit: Hebben mollen weet van zonsondergangen?
Penerbit: In de Knipscheer, kota Haarlem, 2020
Photo penyair: Henk de Groen
Desain sampul buku : Anders Kilian

Category

gedichten

Tags

Indonesisch, Nederlands